วิธีที่เราตอบสนองและวิธีที่เราฟื้นฟู ซีดี

How We React and How We Recover อัลบั้มใหม่จาก Jason Robert Brown ผู้ชนะรางวัล Tony Award ถึงสามครั้ง ผลงานเดี่ยวชิ้นแรกของเขาในรอบกว่าทศวรรษ เป็นการครุ่นคิดทางการเมืองอย่างถึงแก่น ครอบคลุมถึงความรัก ครอบครัว และดนตรี

How We React and How We Recover – ส่วนหนึ่งเป็นการตอบสนองต่อบรรยากาศทางการเมืองที่ตึงเครียดของเรา ส่วนหนึ่งเป็นภาพเหมือนของศิลปินร่วมสมัยที่กำลังพัฒนา – คือการตีความผลงานประพันธ์ของเขาเองอย่าง definitive เต็มไปด้วยอารมณ์ พลังทางดนตรีอันกว้างขวาง และความยิ่งใหญ่แบบซิมโฟนี "ผมโตมากับ Billy Joel และ Joni Mitchell แต่ก็รวมถึง Stephen Sondheim และ Leonard Bernstein ด้วย" Brown สะท้อน "อิทธิพลทั้งหมดนั้นอยู่ในผลงาน อัลบั้มนี้มีจานสีทางอารมณ์และสุนทรียศาสตร์ทางดนตรีที่เฉพาะเจาะจง ซึ่งอยู่ระหว่างร็อกแอนด์โรล แจ๊ส โฟล์ก กอสเปล และบรอดเวย์"

เพลงเปิด "Hope" เขียนขึ้นในเช้าหลังการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐฯ ปี 2016 ที่เป็นเวรเป็นกรรม ตั้งใจให้เป็นโทนของอัลบั้ม "มันเกี่ยวกับการมีความหวังเมื่อคุณไม่มีเหตุผลที่จะหวัง พยายามจับพลังงานเชิงบวกของชีวิตในช่วงเวลาที่เลวร้าย ผมยังคงมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการแสดงมัน มันเป็นการแสดงออกโดยตรงถึงช่วงเวลาทางอารมณ์ที่ยากลำบากมาก" ท้ายที่สุด อัลบั้มนี้เกี่ยวกับการเป็นพลังแห่งความดี "ทั้งที่ทุกอย่างมันไร้สาระและเศร้า" ดังที่เพลง "Hope" กล่าวไว้

"เหตุกราดยิงที่โรงเรียนแซนดีฮุกทำให้ผมแตกสลาย" Brown กล่าวต่อ "ลูกสาวของผมอายุเท่ากับเด็กเหล่านั้น และมันกระตุ้นให้ผมทำอะไรสักอย่าง เท่าที่จะทำได้เกี่ยวกับปัญหาปืนในประเทศนี้ ในที่สุด ผมเขียน 'A Song About Your Gun' ผมต้องแสดงความโกรธ ไม่ใช่แค่การฆ่าคนบริสุทธิ์ แต่รวมถึงการบูชาอาวุธนี้ด้วย วัตถุนี้ถูกวางบนแท่นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งที่เราควรจะเป็นในฐานะประเทศ ผมเริ่มเขียนเพลงนี้เพื่อจัดการกับความโกรธนั้น และตอนนี้มันกลายเป็นประเด็นทางสังคมหลักของผม"

"All Things in Time" – เพลงที่ให้ชื่ออัลบั้ม – ปิดท้ายคอนเสิร์ตหลายครั้งของ Brown ด้วยการมองโลกในแง่ดีอย่างเงียบๆ และชัดเจน เพลงกล่าวว่า "เราไม่สามารถทำนายสิ่งที่เกิดขึ้นได้ สิ่งที่เราควบคุมได้คือวิธีที่เราตอบสนองและวิธีที่เราฟื้นตัว" "ประโยคนั้น encapsulate ทั้งอัลบั้มและสิ่งที่มันเป็นเหมือนการมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาที่บ้าคลั่งนี้" Brown อธิบาย "เรามาอยู่ด้วยกันเถอะ ไม่สำคัญว่าผมจะเชื่อจริงๆ หรือไม่ สิ่งที่สำคัญคือผมต้องเชื่อมัน"

ไฮไลท์อื่นๆ ของอัลบั้มรวมถึง "Fifty Years Long" เพลงโคลงสั้นๆ ของ Jason ที่เขียนขึ้นสำหรับคู่สามีภรรยาที่แต่งงานกันมานานซึ่งเขาไม่รู้จัก แต่สุดท้ายกลับสำรวจไม่เพียงแต่การแต่งงานของเขาเอง แต่ยังรวมถึงของพ่อแม่ของเขา และธรรมชาติของความสัมพันธ์ และวิธีที่พวกเขาได้รับผลกระทบจากชุมชน โชค และการทำงานหนัก "Melinda" เต็มไปด้วยความโกลาหลและพลังงานของจังหวะลาตินแบบวงใหญ่ เกี่ยวกับนักดนตรีซัลซ่าที่กำลังรุ่งเรืองในหม้อหลอมรวมของนิวยอร์กซิตี้ในยุค 1970

"Hallowed Ground" – เพลง chamber pop ที่มีจังหวะติดหู – ได้รับแรงบันดาลใจจากการเยี่ยมชมค่ายศิลปะการแสดงแห่งเดียวกับที่ Brown เข้าร่วมในวัยเยาว์ของลูกสาวของเขา และอารมณ์จากการได้เห็นพรสวรรค์ทางดนตรีที่กำลังเบ่งบานของเธอ "การเป็นพ่อคือสิ่งที่ผมต้องทำเพื่อที่จะเป็นนักเขียนต่อไป" เขาสะท้อน "มีบางสิ่งที่ผมไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร อารมณ์ที่ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ หรือจะแสดงออกอย่างไร ผมได้พูดทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเองแล้ว มันแตกต่างมากเมื่อคุณต้องรับผิดชอบต่อผู้อื่นและทุกแง่มุมของชีวิตพวกเขา"

นักร้องที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ Kate McGarry ให้เสียงของเธอกับเพลง "One More Thing Than I Can Handle" ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากบอสซาโนวาอันขมขื่น Brown เล่าว่า "ผมทึ่งในความสามารถทางเทคนิคและความเป็นนักดนตรีที่เหลือเชื่อของเธอ แต่เธอก็เชื่อมโยงกับเนื้อเพลงได้จริงๆ ด้วย ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่เธอเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม เธอเป็นศิลปินพิเศษ"

"Wait 'Till You See What's Next" – เพลงปิดท้ายที่ร่าเริงของอัลบั้ม – เดิมเขียนเป็นตอนจบของละครเพลงบรอดเวย์ Prince of Broadway ซึ่งให้เกียรติ Hal Prince ผู้ให้คำปรึกษาของ Brown ผู้กำกับที่ได้รับการยกย่อง Brown จัดเตรียมบทเพลง เรียบเรียง ควบคุมดนตรี และร่วมผลิตอัลบั้มนักแสดงสำหรับ Ghostlight Records "ในฐานะคนมองโลกในแง่ดี Hal เชื่ออย่างแท้จริงว่าสิ่งดีๆ จะเกิดขึ้น" Brown กล่าว "ทั้งชีวิตและอาชีพของเขาตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ไม่ใช่สมมติฐาน แต่เป็นความรู้ที่แท้จริงว่าทุกอย่างจะออกมาดีอย่างที่คุณต้องการ เขามักจะก้าวไปข้างหน้าด้วยแง่บวกและความเชื่อในอนาคต เพลงนี้เขียนขึ้นเพื่อให้เป็นเสียงของ Hal แต่เมื่อผมร้องมันในอัลบั้ม ผมเริ่มพบคุณสมบัตินั้นในตัวเอง โลกตอนนี้มันโหดร้าย แต่รอจนกว่าคุณจะเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป มาฉลองสิ่งที่กำลังจะมาถึงกันเถอะ"

How We React and How We Recover ผลิตโดย Jason Robert Brown และ Jeffery Lesser Stacey Mindich และ Kurt Deutsch ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร

Brown ยังมีผลงานใน Ghostlight Records กับอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของเขา – Wearing Someone Else's Clothes – นอกเหนือจาก The Last Five Years (อัลบั้มนักแสดง Off-Broadway ต้นฉบับปี 2002, อัลบั้มนักแสดง Off-Broadway Revival ปี 2013 และซาวด์แทร็กภาพยนตร์ปี 2015) และอัลบั้มนักแสดงบรอดเวย์ต้นฉบับของ 13 และ The Bridges of Madison County